Herkeste beni arıyorsun...
Hiç tanışmadığımız halde bana kırgın gibisin, hatta kızgın hemde epeyce.
Beni aldatıyorsun, sonra onu da aldatıyorsun, sonra da onlara kızıyorsun ne kadar aptallar diye.
Beni tanımadığın halde beni özlüyorsun, gözlerin kırmızı genelde.
Bir "ağlamak" üzerinde hep...

Mükemmel olmadığım halde, mükemmel olamadıkları için kızıyorsun,
Herkeste beni arıyorsun...
Konuşmuyorsun benimle, yok sayıyorsun.
Konduramıyorsun kendine, hiç yakıştıramıyorsun da.

Etrafında olmayan hiç görmediğin, hiç tanımadığın biri,
Hatta varlığından bile emin olamadığın gerçeküstü bir varlık gibiyim sanki
Ama tanıyorsun içinde, ve biliyorsun ki;
Herkeste beni arıyorsun...